مدخر و موجود بود به وجه علوفه بر لشكريان تقسيم شد و بر همين منوال قلعهء گيو و قلاع ديگر ميان راه همه تسليم نمودند . « چون به حوالى قم رسيد خواجه اصيل الدين قمى كه در آن زمان حاكم و صاحب سياست آن طرف بود و مدت‌هاى مديد و عهدهاى بعيد بود كه از آن خاندان كسى ظاهرا به ملازمت سلاطين و امراء مكلف نبود - اگرچه برحسب صلاح با مجموع جوانب طريقهء اخلاص و دولت‌خواهى مرعى مىداشته‌اند چنانچه قاعدهء مردم سرحدنشين مىباشد - به استقبال آمد . بعد از شرايط تعظيم شاه منصور به ظاهر قم فرود آمد و والدهء او ( خواجه اصيل ) زهرا خاتون كه از خيار نساء و كافلهء مهمات آن ولايت بود شاه منصور را به اندرون شهر به خانهء خود به رسم طوى و ضيافت حاضر گردانيد » . در همين اثنا خبر رسيد كه زين العابدين كه پس از رسيدن شاه منصور به اصفهان از آن شهر گريخته بود در طهران - كه آن هنگام از قراء رى بود - درنگ نموده است . چند روز بعد زين العابدين به دست « موسى جوكار » حاكم رى گرفتار و به قم آورده شد . شاه منصور در ازاء اين خدمت موسى جوكار را مجددا به حكومت رى برقرار داشته ، در هنگام عزيمت از قم دستور داد زين العابدين را نابينا ساختند و به قلعه سفيد فارس فرستادند « 1 » .

--> ( 1 ) . حافظ ابرو . برگ 188 عكس 2869 و برگ 128 - 129 عكس 3732 دانشگاه . نيز : * تاريخ جعفرى . برگ 198 الف عكس 5928 دانشگاه . * ذيل جامع التواريخ رشيدى : 254 . * مجمل فصيحى 3 : 129 . * حبيب السير 3 : 222 . * تاريخ آل مظفر حسينقلى ستوده 1 : 237 .